เป็นเหมือนกันรึเปล่า

ตอนนี้ เวลาเดินไปที่ไหน เวลาจะทำอะไร ก็จะคอยแต่มองหา

 

มองหาความดี

 

มองดูคนรอบตัวว่า เขากำลังทำความดีอะไร

 

เขาช่างน่าชื่นชมในเรื่องนั้น เรื่องนี้..จริงๆ

 

 

 

แล้วเป็นเหมือนกันไหม

 

เมื่อเวลาที่คนข้างๆ ทำเรื่องที่ไม่น่าพอใจเราเลย

 

เกือบจะกรุ่นในอารมณ์แล้วเชียว แต่พอรู้สึกว่า..เรากำลังฝึก "จับดี"

 

แล้วความดีของคนๆ นั้น ข้อนั้น ข้อนี้ ก็ผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉากๆ

 

แล้วความกรุ่นในใจมันก็หายไปเลย

 

ไม่อยากเอาเรื่องเอาราวกับใครเลย

 

 

มาจับดีกันเถอะ!

 

ฝึกทุกๆ วัน นอกจากใจเราจะค่อยๆ ซึมซับความดีของคนรอบกายมากขึ้น

 

ที่สำคัญไปกว่านั้น รู้ไหม?

 

ความสุขในใจของเรา ก็เพิ่มพูนมากขึ้นทุกที

 

 

 

เคยลองคิดแบบนี้ไหม?

ทุกๆ วัน ในแต่ละครั้ง เมื่อเราได้พบหรือเดินผ่านใครสักคน ลองสังเกตตัวเองไหมว่า สิ่งแรกที่เราคิดเกี่ยวกับคนๆ นั้น เป็นเรื่องที่ดีของเขาหรือไม่



หากเรารู้สึกเฉยๆ หรือคิดถึงเรื่องไม่ดีของเขาได้ก่อน ก็จะได้รู้ว่าเรามีทัศนคติต่อคนรอบตัวอย่างไร และในคราวถัดไป เมื่อได้พบเจอคนๆ อีก เราจะเห็นข้อดีของเขาเพิ่มขึ้นหรือไม่




ลองสรุปกับตัวเองในแต่ละวันไหม หากพบว่าเรามักจะรู้สึกเฉยๆ หรือมีความคิดถึงเรื่องแย่ๆ ของคนที่เดินผ่านมาในแต่ละวัน นั่นก็แสดงว่า เราเริ่มจะมีความสุขน้อยลงแล้วล่ะ




จะดีกว่าไหม เมื่อถึงวันหนึ่งที่เรามองหรือพบใครๆ แล้วเห็นแต่เรื่องราวดีดีของเขาโดยอัตโนมัติ ใจของเราจะไม่ติดค้างอะไรกับใคร

และสุดท้าย คนที่มีความสุขที่สุด รู้สึกดีที่สุด คือ ตัวเราเอง